Vind ik leuk:

Al jaren ben ik manieren waarop mensen een taal kunnen leren, aan het verzamelen. Natuurlijk is er niets mis mee om een taal te leren met een boek en door woorden en grammatica in je hoofd te stampen, maar … toen ik zelf Grieks leerde, gebruikte ik daar ook andere manieren bij. Bijvoorbeeld het feit dat ik zelf Griekse ben, maar mijn taal niet sprak, gaf om me enorme motivatie om de taal te gaan leren. Liefde dus en die zit … juist, in je hart. En daar gaat dit artikel over, dat ik las op hyves en dat is geschreven door Barbara Hettema.

De aikidoschool waar ik een jaar lang lessen heb gekregen, stond voor leren vanuit je eigen centrum. Aikido kun je uiteraard niet zonder kennis van technieken uitvoeren, maar mijn leraar stond er prat op dat we hem niet kopieerden. Daarom liet hij ons wel de techniek zien, maar hij legde hem niet tot in detail uit. Eigenlijk toonde hij ons alleen het geheel van de op dat moment aangeleerde techniek. Hij vond dat wij door het te gaan doen vanzelf op bepaalde moeilijkheden uit zouden komen, waarin we uiteindelijk onze eigen stijl konden vinden. Daar speelde hij vervolgens op in. Uiteraard wist hij door zijn ervaring wel waar de moeilijkheden en beginnersfouten zaten. Door te kopiëren zouden wij daarin echter niet onze eigen stijl vinden. Hij gaf ons alleen de basisprincipes, die overal weer terugkwamen: de juiste houding, de juiste afstand, de juiste timing en een vloeibare beweging. Binnen deze principes is het mogelijk om aikido te leren, ook al beheers je de techniek nog niet volkomen. Die volgt als het ware. De techniek is het middel om tot een doel te komen. Maar wat is het doel?

Ik denk dat het daar ook voornamelijk over gaat als je iets nieuws leert. Als eerste is het belangrijk dat je open staat om iets te leren. Als dat niet zo is, kun je het wel vergeten. Dan kom je alleen maar weerstand tegen. Ook interessant hoor, maar niet als je ook daarvan niets wilt weten. Het gaat veel meer om je eigen stijl vinden. In alles. Ook binnen een techniek. Sommige mensen kunnen een techniek uitleggen op zo’n manier dat ie er gewoonweg niet in wil. Dat is dan meestal doordat de zg. leraar voorbij gaat aan waar de leerling op dat moment is. De leraar start op een punt waar de student niet is. En dan is het lastig volgen. Het ‘past’ niet en je krijgt les van bovenaf. Dat is volgens mij ook waarom onderwijs onder-wijs is genoemd.

Om überhaupt te kúnnen leren, moet je terug naar je innerlijke bron, omdat daar de sleutel ligt om jezelf voor leren te openen. Technieken en bepaalde voorkennis kunnen als richtingaanwijzers fungeren om dingen zichtbaar te maken en op weg te gaan, nadat je jezelf hebt geopend. Het is belangrijk jezelf open te houden als je op weg gaat en dat doe je door dicht bij jezelf te blijven. Technieken hebben het gevaar in zich dat ze het doel in plaats van het middel worden als je er te veel in op gaat. Doordat technieken het hoofd aanspreken en het hoofd erg dominant kan zijn, krijgt het hart een tweede plaats toebedeeld. Hierdoor ga je ‘dicht’ en leer je niet echt.

© 2007 Barbara Hettema

website: www.myheart.nl

In de 23 jaar dat ik lesgeef, heb ik heel vaak gezien dat mensen soms niet openstaan om te leren. Dat hoeft niet te zijn omdat ze niet gemotiveerd zijn, maar vaak hebben ze andere besognes aan hun hoofd, zoals kleine kinderen, geen vaste baan, waardoor ze onrust ervaren of ze voelen zich niet op hun plek in hun leven – in Nederland, op hun werk, of waar dan ook.

Ik kan dan uitgebreid lesgeven met alle toeters en bellen die ik daarbij ken, maar het zal niet werken, omdat de cursist zijn of haar hart niet heeft geopend voor datgene waar ik in onderwijs.

Ook een taal kun je heel goed leren zonder (te veel) grammatica en een boek. Gewoon dóén: de straat opgaan met een woordenboekje of een notitiebloc en een pen en iets zeggen tegen de mensen op de markt, in de winkel, bij de dokter, in de trein enzovoorts. Zet de radio of tv aan en luister niet, maar ga koken, klussen, eten of wat dan ook. Zo komen er nieuwe woorden en zinnen aan je voorbij, die je later zult herkennen als je ze nogmaals tegenkomt. Natuurlijk is het belangrijk dat je vooral je eigen manier hierin ontdekt, want als je leert op een manier die niet de jouwe is, dan komt er niets binnen. Als je in een groep les hebt, kan de leraar niet altijd op jouw niveau insteken. Dat kan alleen als je genoeg uren hebt, dat je ook zelfstandig werkt binnen de les.

Zoek naar manieren om te leren! Zoek vooral naar jouw eigen, authentieke manier daarvoor en zet dan je hart wagenwijd open.

©Sophia Dijkhuis Language Coach 2010