Eigenlijk wisten we het wel, maar nu weet de wetenschap het ook: het gaat er niet om welke moedertaal je hebt als kind, maar of je ouders op hoog of laag niveau met je praten. Kinderen met ouders die in rijk taalgebruik tegen hen praten, hebben een grotere woordenschat dan kinderen met ouders die dit niet doen. Zo hebben heel veel Marokkaanse kinderen een taalachterstand, omdat de moedertaal van hun ouders lange tijd verboden is geweest en er niet veel in geschreven werd. Bovendien zouden ouders het niet kunnen lezen, omdat ze de taal niet mochten leren schrijven. Daardoor ontstaat een gebrekkige woordenschat die de achterstand veroorzaakt.
praat tegen je kind!
Het onderzoek wees ook uit dat kinderen van Nederlandse ouders, die op laag niveau met hen praten, evengoed een taalachterstand hebben. Persoonlijk ben ik erg blij met dit nieuws, want het bewijst maar weer eens dat tweetaligheid helemaal geen probleem is, maar een verrijking. Toen mijn oudste zoon een jaar of 6 was, bleef zijn juf maar tegen me zeggen dat hij een taalachterstand zou hebben, omdat wij thuis gewoon Grieks spraken. Ik hield echter zijn vorderingen in beide talen bij en kon daardoor concluderen dat het puur racisme en jaloezie was van die juf. Toen we later begonnen met Frans, wat zij wél sprak, vond ze het allemaal prima! Als je dit als ouder weet, kun je je verdedigen tegen kwaadwillende en onwetende autoriteiten in het onderwijs.
Dus … als je wilt dat je kinderen goed worden in taal, praat gerust twee talen tegen ze, maar weet hoe je dat doet. Houd de talen uit elkaar als je het alleen doet. Bijvoorbeeld Turks buitenshuis, Nederlands binnenshuis of Spaans tijdens het eten, Nederlands op andere momenten etc. Doe je het met z’n tweeën, laat één ouder dan Italiaans spreken en de ander Nederlands, zo heb je een mamataal en een papataal. Dat is heel duidelijk voor kinderen. Spreken de kinderen een mengelmoesje? Het maakt niet uit, dat trekt wel bij! Mijn eigen zoon begon overigens iets aan de late kant met praten, maar hield het Grieks en Nederlands perfect uit elkaar. Kanttekening: ik ben er niet voor als ouders alléén hun moedertaal tegen hun kinderen spreken en geen Nederlands! Je hebt ervoor gekozen hier te wonen, dus dan moet je zorgen dat je kinderen Nederlands kennen. Kun je dat niet zelf, dan huur je bijvoorbeeld een oppas in, die Nederlands spreekt met je kinderen, al is het maar een paar uurtjes per week.Of je gaat veelvuldig naar Nederlandse evenementen, zoals rommelmarkten enz.
Nog een goed idee: praat ontzettend veel tegen je baby. Benoem alles wat je doet en klets erop los! Kijk, ik maak nu pap voor je. Pap hè, dat maak je van tarwe, dat is een plant, die je plukt en waar je de bolletjes uithaalt. Die maal je en dat wordt meel. Daar maak je pap van door gekookte melk eroverheen te gieten. Melk, dat komt weer van een koe! Weet je nog een koe, zo’n koetjeboe? BOEOEEEEOEEE!!! Nou en dan nog wat honing/rijstestroop/stevia erdoor om het lekker zoet te maken en je kunt het eten! Of stofzuigen: kijk eens wat een zooi op de grond! Die ga ik eens even lekker opzuigen met de stofzuiger fuut fuut … dan is alles straks weg en zit het in de bolle buik van de stofzuiger. Dan kun je hier weer lopen zonder dat je je voetjes pijn doet, omdat je door de etensresten loopt. Hoe meer taal een klein kindje hoort, des te meer hij of zij zal gaan gebruiken!
Doe hier je voordeel mee en geef het gerust door aan anderen, die hier iets aan hebben. MAAR alléén met mijn naam eronder en een werkende link naar deze weblog!
Hier is de link naar het wetenschappelijk onderzoek.
© Language Coach Sophia Dijkhuis 2010
Recente reacties