Sinterklaas and Black Pete seen through my eyes

pepernoten: traditional, spiced cookies

Hot discussions are going around in the Netherlands about Saint Nicholas and his true friend Black Pete, who always helps him out in a funny way. They pass by on the eve of St. Nicholas’ day, 5th of December, and leave gifts for the children through the chimney. Last year a team from the UN with especially one angry lady made a whole lot of hubbub about festivities in the country where I live and also grew up. I think all for nothing and I’ll tell you why I think so and – more important: why I think I have the right to have my say here. With some nice sketches and videos so that you can understand what it’s really about.

Verene Shepherd, VN

Anyway, here is the lady that made the hubbub: Verene Shepherd of the UN. If you look up pictures of her, you clearly see she’s extremely proud to be black. Personally I hardly find her black, but in the USA everyone who isn’t totally white, is counted as black as far as I can understand. I’m proud to be Greek too, that’s normal and they’ve got such beautiful dresses and shawls and everything in many African countries. It must be special to have your roots there! But I do ask myself if someone who is so nationalistic is on her place in an anti-racism team.

What I don’t understand, is why people make such a fuzz about races. I mean: we’re all people and yes, one is a little bit darker or lighter of skin than another. I can’t deny that, being not blind. But why shouldn’t we just accept each other as we are and make a nice world all together? Why should we always keep on thinking coloured people are discriminated or have less value than white people? How many people are mixed today? What can you then say about them? Are they black, Asian, Indian, American native, or ….? Let’s just be people from now on, what do you think about that?

My language school

Let me first tell you why I have the impression I have the right to open my mouth on this issue. I have been a foreign language teacher for 25 years and for 70% of my time I taught Dutch to foreigners. I have met people from many, many countries in the world that way and since I have always been very interested in languages and cultures, I always had friends from other countries. Now of all those people that I knew as friends or as students NO-ONE at all ever had any criticism on Sinterklaas or Black Pete! They would certainly have told me so if they had had any problem with that and then I would have smiled and told them it’s nothing, just an old tradition, a nice thing for children.

So last year when that UN team suddenly came here saying Black Pete was racistic and offending for black people, everyone was stunned! There was absolutely no such discussion in our country, no-one had ever even thought about black pete being racistic and what did our government do? They gave in to this stupidity, stating that people dressed up like Black Pete shouldn’t wear fake golden earrings anymore or paint their lips red. Now we have golden and green Petes and rainbow Petes … The whole country was left with one big question mark and everyone started writing, blogging and talking about it. Nobody agreed anymore to any other, because it’s tradition in the Netherlands that each one must have their own, original opinion. This year halfway November when Sint and Pete came from ‘Spain’ by boat like always and their arrival was a big festivity, people started fighting and I read in the newspaper that in one city (Gouda, maybe you know it from the cheese) 60 people got arrested. At a children’s party, excuse me! Who is racistic now?

Sint at school

The way the story goes, is this: the real Saint Nicholas was a very sweet Greek bishop, who gave his money and possessions away to the poor, by putting gifts into the shoes of the people. They used to leave those outside the door, because the houses were small and like that it wouldn’t smell inside. Now his bones are in Spain I think or else the story that he comes from Spain comes from an 80-year war between the Netherlands and Spain around the year 1600. So the children are told he comes by boat all the way from Spain with his helpers – who are a very well organized gift-company that has a lot of work to do in order to get all the presents to the right children – and they get through the chimney (or else the balcony if they live in a flat appartement) and leave gifts for the kids.

The initiative is by Sint, but he can’t possibly do all that work alone, so he needs someone to help him. That’s Black Pete and actually a whole organization of Black Petes. They’re funny, make saltos and tell jokes, they throw candies on the floor and in the old years, so until about the sixties of the last century, they also pulled your ear a little if you had been naughty. They used to carry a rod and played as if they would hit you with it, but of course never did. Nowadays that whole story doesn’t exist anymore – times changed. You can hear from this video by standup comedian Najib Amhali that not every foreigner in the country grasps the idea of Sinterklaas. I know many people are so handy in finding translations into English that I will share the video, even if it’s in Dutch. Have to add that even if Najib speaks very fast, foreigners always understand him, even if they don’t speak good Dutch. Najib found the Saint knockout in front of his door, because his (Moroccan) father beat him up, not knowing the candies that Pete threw into the house, were a tradition and having taken the Saint with his long beard for Taliban:


Now the thing the whole hot issue is all about, is the key question, or ham question as we say in Dutch: why would Pete be exactly black? Well, as children we were told that Pete had become black because he went through the chimneys and those were full of black smoke. Pete is most of the time not painted with a brown face, but really black. And there are always some white Petes as well. But he may also be a remaining of the Moorish culture in Spain. What he is certainly not, is a black slave.

About the clothes somewhere in the many articles I read about this subject lately, I found an explanation that I found meaningful: noble people from African countries, most of the time Mauretania, wore this kind of dresses and even if the real Saint Nick lived in the 3rd century AD, the children’s story goes about Spain. That means in the late Middle Ages and after, when the Moors were there and they were dressed more or less that way. Now the Moors were not slaves of any kind: they occupied a large part of Southern Spain, Andalucia, and left a beautiful culture there with fantastic music and dances. So why would people now suddenly say Black Pete is offending, because he’s the servant of Sinterklaas? No, he’s his best friend and he helps the old man, he supports him, he makes him laugh, he does the difficult work for him, because he is so souple and so fast! Many Dutch people love to be black one day per year and play for Black Pete. There is nothing racistic about this whole festivity. Nothing, nothing, nothing! Instead it’s a nice time of the year with cheerful songs, an old man on a white horse and his friends making jokes around him.

Sint and Pete on the roof

In the old days there was something else that wasn’t so nice. Poor people exist now as well, but in those days poor children used to receive a sweater or other clothes on Sinterklaas, while rich children received a lot of new toys. I was one of the rich children and I was always very ashamed to have more gifts than other children. My Mom didn’t let me give my presents away, but sometimes I did it secretly. Nowadays that difference doesn’t exist anymore that much.

pepernoten: traditional, spiced cookies

I hope the peace will now be restored and we can nicely celebrate Sinterklaas, not buying too expensive presents for our nowadays way too materialistic children and teaching them to be grateful even with a small gift. The whole atmosphere is gone and people are confused. They already put Christmas trees and lights in the houses, not knowing what to do with Sinterklaas. That’s a pity, let’s not allow our culture to be ruined. And don’t forget the traditional poems and surprises while wrapping in the presents! Have a beautiful Sinterklaas evening this Friday!

Here the last video for today. Every year there is a new Sinterklaas story for the children and they are soooo funny always! They show the stories in episodes during the weeks before the 5th of December on tv. Here a Black Pete has climbed high on a tower and doesn’t dare to come down anymore. Fire brigade has to come:




Sophia Dijkhuis Vassiliou, M.A.


Golden Era / Gouden Era


You may share all my articles anywhere on the sole condition that they are entire and that my name and a working link to my website ( and this weblog are mentioned.


Taal leren als kind is taal horen!

Eigenlijk wisten we het wel, maar nu weet de wetenschap het ook: het gaat er niet om welke moedertaal je hebt als kind, maar of je ouders op hoog of laag niveau met je praten. Kinderen met ouders die in rijk taalgebruik tegen hen praten, hebben een grotere woordenschat dan kinderen met ouders die dit niet doen. Zo hebben heel veel Marokkaanse kinderen een taalachterstand, omdat de moedertaal van hun ouders lange tijd verboden is geweest en er niet veel in geschreven werd. Bovendien zouden ouders het niet kunnen lezen, omdat ze de taal niet mochten leren schrijven. Daardoor ontstaat een gebrekkige woordenschat die de achterstand veroorzaakt.

praat tegen je kind!

Het onderzoek wees ook uit dat kinderen van Nederlandse ouders, die op laag niveau met hen praten, evengoed een taalachterstand hebben. Persoonlijk ben ik erg blij met dit nieuws, want het bewijst maar weer eens dat tweetaligheid helemaal geen probleem is, maar een verrijking. Toen mijn oudste zoon een jaar of 6 was, bleef zijn juf maar tegen me zeggen dat hij een taalachterstand zou hebben, omdat wij thuis gewoon Grieks spraken. Ik hield echter zijn vorderingen in beide talen bij en kon daardoor concluderen dat het puur racisme en jaloezie was van die juf. Toen we later begonnen met Frans, wat zij wél sprak, vond ze het allemaal prima! Als je dit als ouder weet, kun je je verdedigen tegen kwaadwillende en onwetende autoriteiten in het onderwijs.

Dus … als je wilt dat je kinderen goed worden in taal, praat gerust twee talen tegen ze, maar weet hoe je dat doet. Houd de talen uit elkaar als je het alleen doet. Bijvoorbeeld Turks buitenshuis, Nederlands binnenshuis of Spaans tijdens het eten, Nederlands op andere momenten etc. Doe je het met z’n tweeën, laat één ouder dan Italiaans spreken en de ander Nederlands, zo heb je een mamataal en een papataal. Dat is heel duidelijk voor kinderen. Spreken de kinderen een mengelmoesje? Het maakt niet uit, dat trekt wel bij! Mijn eigen zoon begon overigens iets aan de late kant met praten, maar hield het Grieks en Nederlands perfect uit elkaar. Kanttekening: ik ben er niet voor als ouders alléén hun moedertaal tegen hun kinderen spreken en geen Nederlands! Je hebt ervoor gekozen hier te wonen, dus dan moet je zorgen dat je kinderen Nederlands kennen. Kun je dat niet zelf, dan huur je bijvoorbeeld een oppas in, die Nederlands spreekt met je kinderen, al is het maar een paar uurtjes per week.Of je gaat veelvuldig naar Nederlandse evenementen, zoals rommelmarkten enz.

Nog een goed idee: praat ontzettend veel tegen je baby. Benoem alles wat je doet en klets erop los! Kijk, ik maak nu pap voor je. Pap hè, dat maak je van tarwe, dat is een plant, die je plukt en waar je de bolletjes uithaalt. Die maal je en dat wordt meel. Daar maak je pap van door gekookte melk eroverheen te gieten. Melk, dat komt weer van een koe! Weet je nog een koe, zo’n koetjeboe? BOEOEEEEOEEE!!! Nou en dan nog wat honing/rijstestroop/stevia erdoor om het lekker zoet te maken en je kunt het eten! Of stofzuigen: kijk eens wat een zooi op de grond! Die ga ik eens even lekker opzuigen met de stofzuiger fuut fuut … dan is alles straks weg en zit het in de bolle buik van de stofzuiger. Dan kun je hier weer lopen zonder dat je je voetjes pijn doet, omdat je door de etensresten loopt. Hoe meer taal een klein kindje hoort, des te meer hij of zij zal gaan gebruiken!

Doe hier je voordeel mee en geef het gerust door aan anderen, die hier iets aan hebben. MAAR alléén met mijn naam eronder en een werkende link naar deze weblog!

Hier is de link naar het wetenschappelijk onderzoek.

© Language Coach Sophia Dijkhuis 2010

Waarom er een ‘klik’ moet zijn op je werk

Tot ongeveer een maand geleden vond ik bovenstaande ongeveer de grootste onzin die er bestond. Ik dacht zo: als ik alleen maar zaken doe met of lesgeef aan mensen met wie ik een ‘klik’ heb, blijven er niet veel klanten over. Bovendien vond ik dat een ondernemer met iedereen door één deur moest kunnen. Nú weet ik dat daar helemaal niets van klopt! Ik zal je uitleggen hoe dat komt en hoe jij net zo kunt werken als ik.

werken als het 'klikt'
werken als het 'klikt'

Ik verzorg een paar keer per jaar technische taaltrainingen voor een bedrijf bij verschillende klanten van hen. Vorig jaar had ik met een heel fijne trainer gewerkt, maar de trainingen die ik dit jaar kreeg, waren nogal ver bij hem vandaan. Dus ben ik op zoek gegaan naar twee andere trainers en die vond ik. De ene woonde vlakbij de trainingsplek. Een ‘klik’ was er niet, maar ik vond haar toch erg charmant (tja, ik vind iederéén altijd erg aardig). Dus vroeg ik haar de training te geven en ik vroeg haar hoeveel extra voorbereidingsuren ze nodig zou hebben. Tot mijn schrik vroeg ze exorbitante bedragen en was ze helemaal niet flexibel! De andere trainer reageerde steeds helemaal niet als ik mailde of belde. Dat waren simpelweg voor mij niet de juiste mensen.

Na overleg met de accountmanager van het bedrijf waarmee ik samenwerk, heb ik toen toch maar die trainer van vorig jaar weer gevraagd. Dit is een heel fijne mens en hij geeft ontzettend goede service. Hij doet het graag en dit komt helemaal goed, dat voel ik gewoon. De andere trainer is nog op vakantie en ook zij woont ver weg, maar ik wéét nu dat het goedkomt. Zij is ook een heel bijzondere mens die ik al ken.

Waarom moet die klik er nu zijn? Omdat je met iemand waarmee je werkt, op één lijn moet zitten. Die twee trainers met wie ik wilde samenwerken, doen goed werk en zijn heel aardige mensen, maar kennelijk zitten we toch niet op één lijn. In zo’n geval verloopt de communicatie stroef en is er geen basisvertrouwen. Als die twee dingen niet in orde zijn, kun je simpelweg niet met iemand werken, hoe goed die persoon ook is. Je zelfvertrouwen komt dan in het geding.

Als de communicatie niet makkelijk verloopt, krijg je misverstanden en ergernis. Is er geen vertrouwen, dan ga je aan elkaar twijfelen en krijg je jaloezie en wantrouwen. Het is niet nodig dat je echt letterlijk ‘klik!’ voelt voor je met iemand samenwerkt, maar iemand moet op jouw golflengte zitten. Zoiets voel je direct, daar moet je verder niet over nadenken. Je hebt een klein stemmetje binnenin je dat direct als je iemand ontmoet, zegt: “ja!” of “nee!”. Luister je daar niet naar, dan kun je enorme heibel krijgen.

Luister je wél naar dat stemmetje, dan krijg je een enorme verheffing. Je wordt gedragen en de sfeer is heel positief. Ik heb dit jaar voor het eerst een groepje particuliere cursisten samengesteld en daar Nederlandse les aan gegeven. Dat waren allemaal heel positieve, fantastische mensen en de sfeer was echt geweldig. Zoiets had ik nog niet vaak meegemaakt en ik wist niet wat me overkwam! Als ik dan ergens pech had of iets vervelends meemaakte, sleepte die mooie ervaring met deze cursisten me erdoorheen.

Ik werk dus van nu af aan alleen nog met mensen met wie het klikt! Doe jij dat ook, dan zul je veel meer succes kennen, dat verzeker ik je. Zelfs als je ergens solliciteert en je niet fijn voelt bij dat bedrijf, is het maar beter daar niet te gaan werken. Als je met mensen samenwerkt waarmee je niet op dezelfde golflengte zit, kun je zelfs schandalen meemaken en de schuld krijgen van dingen die je niet hebt gedaan! Als je werkgever je niet vertrouwt, zal hij/zij je bovendien geen promotie geven, geen kans op een opleiding en alles zal stroef verlopen. Ik heb het allemaal meegemaakt, maar wilde het niet geloven. Nu wél! Jij ook? Laat het me maar weten hieronder!

©Language Coach Sophia Berkati 2009

Make a career while the world is collapsing?

You can read everywhere prognoses about our economical system. Some predict chaos, others predict that the crisis will be over soon. How can you possibly make a career in such times?

working with passion
working with passion

First of all I think you shouldn’t interpret the word ‘career’ as ‘a position as high as possible’. You should rather see it as finding your passion, the place where you belong. That isn’t necessarily a job as the CEO of a huge company. When I started teaching a group of foreign ladies a few years ago, I asked them what their dreams were. An idea by TaalopMaat, where I had followed a training. And what did they answer?

One lady wanted to become a hairdresser, another wanted to be a receptionist, another wished to work at a nursery for children. All very common and simple professions that you don’t need an academic degree for! Possibly you too would like to have a certain profession or even your own business. I have a small business myself and it’s quite fun.

About the economical crisis: I believe it will continue and that many very large company will fall. But I also believe that many things are going to happen and that we will create together a new, better system instead of the present money system.

You also see emerge alternative initiatives, like in Wageningen where I live, there are the LETS. That’s an alternative money system in the form of printed stones. You can’t use them yet for your rent and electricity bills, but only for services. So if you need a gardener of someone to repair your computer, things like that. You give something you’re good at and you receive LETS that you can pay with. Strange?

No! There have been initiatives like this many times in recent history … and they solved major problems! Just read here about the history of money. It can be shocking news, but it’s all true. So there have been before alternative money systems, in which the money was divided in honesty. Sometimes you could pay everything with it! Economical crises disappeared like snow in the sun. But the governments in the countries where it existed, saw their chance to quickly forbid those systems, and then the economical crisis came back, together with poverty and misery.

I’m not an economist. I don’t have a real idea about money. Actually I wish money wasn’t that important, because then life – at least mine – would be a lot easier. I also know that many people think like I do and that the money in the world in divided in an injust way. There are people that are miljardairs – can you imagine that? How would your life be? What would you do each day? – and people that don’t even have food to eat. Most of these miljardairs don’t do a thing for the poor people. While they could easily give them a couple of miljards, so they could live and eat well.

That’s why I basically believe it’s ok that the money system in collapsing. Of course it’s terrible if you are touched by that, but now is the time to build a better system. That’s why I believe we shouldn’t be afraid that you will have a difficult life because of this crisis. I think that will only happen if you believe so.

Also in difficult times – or should I say: most of all in difficult times? – hairdressers are needed, politicians, language teachers, bank managers, accountants, furniture making people and sport trainers. Even in a crisis life goes on and you are needed in society. Yes, the situation is changing and maybe you will loose your job for a while or you will be paid a little less, but for everyone there’s a place on earth, also for you.

If you see mistakes in my English, you’re welcome to report them.

©Language Coach Sophia Berkati 2009

Carrière maken terwijl de wereld om je heen instort?

Overal kun je berichten lezen over de huidige economische situatie in de wereld. Sommige prognoses voorspellen het einde van de crisis, andere voorspellen het einde van alle bedrijven en een enorme chaos. Hoe kun je dan carrière maken in zo’n tijd?


werken met passie

Ik geloof dat je ten eerste het woord “carrière” niet moet zien als: een zo hoog mogelijke baan vinden. Je moet het eerder zien als: jouw eigen plek vinden. Dat hoeft niet per se een baan als directeur van een grote onderneming te zijn. Toen ik een paar jaar geleden les ging geven aan een aantal dames uit verschillende landen, die na de Nederlandse cursus ook een opleiding mochten gaan doen, vroeg ik ze wat hun toekomstdroom was. Dat was een idee van TaalopMaat, waar ik een training gevolgd had. En wat zeiden ze?

Iemand zei: ik wil graag kapster worden, een ander wilde receptioniste worden, een volgende kinderoppas. Allemaal heel eenvoudige, normale beroepen, waarvoor je geen academische opleiding nodig hebt of jarenlange ervaring. Misschien heb jij ook een beroep dat je heel graag wilt uitvoeren of wil je een klein bedrijfje beginnen. Ik zelf heb ook een klein bedrijfje en dat kan best leuk zijn!

Dan over die economische crisis: ik persoonlijk geloof dat die door zal gaan en dat er veel bedrijven zullen omvallen, vooral heel grote. Maar ik geloof ook dat er veel nieuwe dingen zullen gebeuren en dat er nieuwe systemen zullen komen, die in de plaats zullen komen van het huidige geld.

Je ziet nu al lokale initiatieven, bijvoorbeeld in Wageningen waar ik woon, heb je de LETS. Dat zijn bedrukte stenen die de waarde van geld hebben. Je kunt ze nog niet gebruiken voor je vaste lasten (huur, gas en licht etc.), maar wel voor diensten. Dus als je een kapotte computer hebt, of als je hulp nodig hebt in de tuin, dit soort dingen. Jij geeft iets en krijgt daarvoor in LETS betaald. Die kun je weer betalen aan iemand die iets voor jou doet. Raar?

Nee! Er zijn al meermalen zulke initiatieven geweest en … die losten toen grote problemen op! Lees hier maar eens over de geschiedenis van het geld, zeer interessant en beslist schokkend,  maar waar! Er zijn dus al heel vaak lokale initiatieven geweest voor alternatief geld, dat eerlijk verdeeld werd onder de mensen. Soms kon je daarmee gewoon alles betalen! Crises waren als sneeuw voor de zon verdwenen in dit soort tijden. Maar de overheid van de landen waar deze initiatieven waren, zagen al snel kans het te verbieden. Wat er dan gebeurde, was dat de crisis terugkeerde en ook de armoede en ellende.

Ik ben geen econoom. Ik heb geen inhoudelijk verstand van geld. Eigenlijk zou ik willen dat geld niet zo belangrijk was, want dan zou het leven – tenminste het mijne wel – een stuk eenvoudiger zijn. Daarbij weet ik dat heel veel mensen er net zo over denken als ik en dat het geld dat er in de wereld is, oneerlijk verdeeld is. Er zijn mensen die miljardair zijn – kun je je dat voorstellen? Dat je miljarden euro’s hebt? Hoe zou je leven dan zijn? Wat zou je elke dag doen? – en mensen die nog niet eens te eten hebben. En de meesten van die miljardairs doen helemaal niets voor die arme mensen. Terwijl ze heel eenvoudig een paar miljardjes zouden kunnen weggeven, zodat die mensen ook genoeg te eten hadden.

Daarom geloof ik dat het eigenlijk wel goed is dat het geldsysteem instort. Het is natuurlijk moeilijk als je zelf erdoor getroffen wordt, maar nu kunnen we zelf een beter systeem opbouwen. Daarom geloof ik dat je niet bang hoeft te zijn dat je, nu met die crisis, een hard en moeilijk leven tegemoet zult gaan. Ik denk dat dat alleen gebeurt, als je dat gelooft!

Ook in moeilijke tijden – of moet ik zeggen: juist in moeilijke tijden? – zijn er kappers nodig, politici, taaldocenten, bankiers, accountants, meubelmakers en sportleraren. Ook in een crisis gaat het gewone leven door en ben jij nodig in de maatschappij. Ja, de situatie verandert en misschien zul ook jij een tijdje werkeloos zijn of zul je wat minder betaald krijgen, maar voor iedereen is een plek hier op aarde: ook voor jou.

Dit artikel is denk ik wat moeilijk om te lezen als je geen perfect Nederlands kent. Daarom vertaal ik het in mijn beste Engels, zodat je het toch kunt begrijpen. Reageer gerust of abonneer je op deze weblog door op het oranje icoontje rechts bovenaan de pagina te klikken.

©Language Coach Sophia Berkati 2009

Verkozen als beste docent door cursisten

Je bent de beste!
Je bent de beste!

Dat was even een warm gevoel van binnen gisteravond in de Nederlandse les!  Sinds afgelopen februari geef ik les aan een groepje particulieren. Ik vind het zelf nogal jammer dat die cursus niet gesubsidieerd wordt, want nu kan ik deze mensen alleen een snelcursus bieden, waarvoor ze veel aan zelfstudie moeten doen. Toen ik gisteravond vertelde dat het niet altijd zo eenvoudig is om genoeg klanten te vinden, reageerden ze allemaal verbaasd. Ze zeiden ronduit dat ze mij de beste docent vonden die ze ooit hadden gehad.

Dat was het laatste dat ik had verwacht, omdat ik naar mijn gevoel deze cursisten lang niet alles kan geven wat ik zou willen. Dus voelde ik me eigenlijk altijd een beetje schuldig daarover. Toch werd mijn lesstijl blijkbaar zeer gewaardeerd.

Maar wat is nou datgene wat mijn cursisten speciaal aan mij waarderen, dacht ik vervolgens. En ik kwam op het volgende. Als ik een training op maat voor een bedrijf  geef, vraag ik mijn toekomstige  cursisten wat ze nodig hebben en wat ze al weten. Ik vraag ook hun leidinggevenden waar zij knelpunten ervaren en met die informatie doe ik een aanbod. Eigenlijk werken al mijn collega-taaltrainers op deze manier. In de inburgering wordt er echter nauwelijks rekening gehouden met wensen van cursisten.

Zo zijn de cursisten zelf betrokken bij de inhoud van de cursus die ze krijgen. Ik geloof hier heilig in! En als resultaat hiervan heb ik cursisten die blij zijn met hun cursus. Ik ben daar zeer dankbaar voor!

Er is nog iets wat men aan mijn stijl waardeert. Dat is het feit dat ik een talenachtergrond heb. Ik  vind dat de grammatica helder uitgelegd moet worden. Cursisten voelen zich daar veilig bij en dat is weer een stap richting zich op hun plek voelen in dit land en mee gaan doen. Er zijn meer docenten die op deze manier werken trouwens! Ik ben beslist niet de enige.

Zo, dit staat mooi zwart op wit! 🙂 Wil je uitproberen of de lessen bij Language Coach inderdaad van goed gehalte zijn,

Er is een zomercursus in drie talen – Frans, Grieks en Nederlands voor anderstaligen – dus je hoeft niet te wachten tot september.

©Language Coach Sophia Berkati 2009

How do I get through to a Dutch doctor?

All immigrants in this country know it: Dutch doctors mainly prescribe rest and aspirin to their patients. Whoever tried to convince a doctor in the Netherlands that they suffer from a serious disease and hence need a specialist or more medication, knows how hard that can be.

Female doctors seem even harder to convince than their male colleagues. With ‘only’ a flu or a simple digestion problem it’s out of the question that a doctor would prescribe something like antibiotics. Is this something to get used to or is it possible to see a specialist every once in a while or have ‘real, sound’ medicine prescribed in case you really need it?

Let’s first see why Dutch doctors aren’t accustomed to prescribing heavy medication. In the 80’s of the past century it became clear that e.g. antibiotics aren’t very good for the flora in our intestines. Since then it was used only in case of necessity. Actually this is a good sign, because you can fall much more ill if your intestine flora is ruined.

Many Dutch people don’t like taking chemical medication and they prefer going to an alternative doctor. Regular doctors don’t become more popular if they prescribe too many pills! In most cases a doctor will want to ‘see how it goes’ (in Dutch: hij wil het even aanzien) before prescribing anything heavy or sending you for a treatment.

But there is another reason, which is less sympathetic: specialists in the Netherlands receive the highest salary in the world. The other day it was again in the newspaper. So sending you to a specialist means that your insurance company will have to pay for it and … they don’t like that! This is the main (not the only though) reason why you have your baby with the help of a midwife and not with a gynecologist and why you go to the ‘opticien’ (optician) shop and not to the ophthalmologist in case you need contact lenses or glasses.

In the Netherlands there are laws but there’s also a policy, called beleid. The policy used to be: send every patient to a specialist so they’ll be well cared for, but now changed into: see how it goes, you can always send the patient to a specialist later. In the old system a lot of money was paid to hospitals and specialists. In the new system sometimes things go wrong because a patient really needs more serious medication or treatment, but doesn’t have access to it. Hopefully there will be a main road between the two excesses.

For now what you can do if you really, really need a treatment or special medication, is SAY SO. In your country of origin you probably need to have a lot of respect for doctors and possibly you don’t have the right to tell a doctor what you think. Here not only you can, but you even have to. Tell the man or woman how you were treated in your own country – if you already had the same problem before you came here. If it’s a new problem: insist that you really need to see a specialist.

What you should definitely not do, is get mad. If you become upset in the Netherlands, nobody will listen to you and you will be sent home without anything. Exercise in front of the mirror so you stay calm and insist quietly but firmly on that what you need.

We exercised this in a group of Dutch learners last year. They were refugees and lived in a camp. The only medical care they had, was a nurse that wasn’t too reluctant to send people to a dentist or to the hospital. One of the students, a young lady from Sierra Leone, wanted to become a nurse. She knew very well how to imitate the camp nurse and so we did a role playing. It was very hard for the students to convince her, but in the end they succeeded. This was a very valuable lesson of which the outcome was: yes, there is a way if you really need help.

Find it interesting? Please don’t hesitate to forward it to your friends if you think this article might help them.

If you’d like to be notified every time there’s a new article on my weblog, surf here

©Language Coach Sophia Vassiliou Dijkhuis

M: 06-3427 7058